Parafia Wszystkich Świętych w Mysłowicach-Dziećkowicach ma swoje korzenie w dynamicznym rozwoju regionu na przełomie XIX i XX wieku. Dziećkowice, wówczas odrębna wieś na peryferiach Mysłowic, przeżywały znaczący przyrost ludności związany z rozwojem górnictwa i przemysłu w całym Zagłębiu Dąbrowskim.
Wzrost liczby wiernych sprawił, że długa droga do kościoła macierzystego w Imielinie stawała się coraz większym utrudnieniem. Mieszkańcy Dziećkowic podjęli starania o budowę własnej świątyni, które spotkały się z przychylnym przyjęciem ze strony władz kościelnych diecezji wrocławskiej, do której ówcześnie należał ten teren.
Projekt nowego kościoła powierzono architektowi Ludwigowi Schneiderowi, specjalizującemu się w budownictwie sakralnym w stylu neogotyckim. Prace budowlane trwały w latach 1887–1888 i prowadzone były przez miejscowych rzemieślników przy wsparciu finansowym wiernych i patronów kościelnych.
Panorama kościoła pw. Wszystkich Świętych na tle zabudowań Dziećkowic
Uroczystego poświęcenia nowej świątyni dokonał 23 grudnia 1888 roku mysłowicki proboszcz, ks. Klemens. Kościół funkcjonował początkowo jako filia parafii w Imielinie, obsługując wiernych z Dziećkowic i okolic. Uroczystość poświęcenia zgromadziła tłumy mieszkańców, dla których nowy kościół stał się centrum życia religijnego i społecznego.
Przez kolejne dekady kościół stopniowo wzbogacał się w wyposażenie liturgiczne. Fundowane przez pobożnych parafian ołtarze, witraże i obrazy składają się dziś na bogaty wystrój wnętrza, który przyciąga uwagę zarówno wiernych, jak i miłośników zabytkowej architektury sakralnej.
Rosnąca wspólnota wiernych doprowadziła do erygowania samodzielnej parafii. Dnia 1 stycznia 1925 roku dekretem biskupim powołano do istnienia niezależną Parafię Wszystkich Świętych w Dziećkowicach. Od tego momentu parafia stała się samodzielnym centrum życia religijnego, prowadząc własną kronikę, kancelarię i cmentarz parafialny.
Kościół pw. Wszystkich Świętych jest przykładem neogotyku ceglanego, nurtu architektonicznego dominującego w budownictwie sakralnym Śląska i Zagłębia w drugiej połowie XIX wieku. Charakterystyczna dla stylu pionowa orientacja, strzeliste łuki i dekoracyjna cegłówka nadają świątyni dostojeństwa i lekkości zarazem.
Bryłę kościoła organizuje strzelista wieża, stanowiąca dominantę krajobrazową Dziećkowic i punkt orientacyjny widoczny z daleka. Wieża zwieńczona jest ostrosłupowym hełmem typowym dla neogotyku śląskiego.
Wnętrze świątyni tworzy układ dwóch naw z transeptem. Trzy ołtarze – główny i dwa boczne – tworzą spójną całość stylistyczną. Chór muzyczny z balustradą umieszczono nad kruchtą wejściową, zgodnie z tradycją kościołów gotyckich.
Szczególną ozdobą wnętrza są barwne witraże w prezbiterium i nawach bocznych, wpuszczające do kościoła wielobarwne, nastrojowe światło. Kunsztowny portal w południowej nawie oraz bogata elewacja ceglana dopełniają wyraz artystyczny całości.
Kościół wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków miasta Mysłowice i stanowi ważny punkt na mapie dziedzictwa kulturowego regionu.